{$excerpt:n}

Architect Thierry Sherrington gaf het huis vorm alsof hij er zelf zou gaan wonen. En dat was eerst ook de bedoeling, tot zijn leven een andere wending kreeg. Omwille van een gezinsuitbreiding, werd het huis op het einde van de werken te koop aangeboden. De nieuwe eigenaars toonden zich meteen enthousiast: “We wisten meteen dat dit was wat we zochten. We wilden vooral meer licht, meer ruimte en een grotere tuin. We droomden van een moderne stadswoning. De ruimtes zijn hier sowieso opener, en dat is heel prettig”, vertellen ze.

Open leefruimte

Concreet werd de L-vormige leefruimte rond de garage ingericht. Achter de voordeur leidt de inkomhal enerzijds naar de zitkamer, anderzijds naar de verdieping. De langgerekte eettafel loopt over in het keukenblok. Dankzij een verschil in vloerniveau worden beide elementen door eenzelfde werkblad met elkaar verbonden. De keuken ligt een trede lager dan de eethoek: de plafondhoogte werd op het gebruik van de ruimte afgestemd. Zo ligt het salon helemaal achteraan, in het meest intieme gedeelte van het gelijkvloers. De verschillende vertrekken worden door hun plafondhoogte gedefinieerd. De eerste verdieping overdekt enkel de inkom, de garage en het salon. In de keuken en de eetkamer daarentegen is het volume dubbel zo hoog. Beide worden ‘symbolisch’ van elkaar gescheiden door een loopbruggetje in de hoogte. Volgens de architect wordt de volumetrie hierdoor zeer aangenaam. “De plaats en organisatie van de keuken werden ingegeven door het feit dat ik van achter het fornuis zowel de haard als de kinderen die televisie kijken, wilde zien. De ruimte is niet groot, maar wordt wél optimaal benut.” Dankzij de grote ramen over de hele breedte van het huis, heeft de kok van dienst eveneens het gevoel zich in de tuin te bevinden. De raamprofielen in zwart aluminium werden in de vloer ingewerkt om de overgang tussen binnen en buiten te beperken.

Ruwe materialen

Er werd bewust voor ruwe materialen gekozen. In zowat het hele huis ligt lichtgrijs gepolierde beton op de vloer. De plafondelementen bleven zichtbaar en, om in hetzelfde kleurenpalet te blijven, werden de muren zwart of wit geschilderd. “In tegenstelling tot wat veel mensen denken, maakt zwart een ruimte heel gezellig, zeker in combinatie met grijze materialen”, verduidelijkt de architect. Die ruwe accenten worden door andere elementen, zoals eikenhouten trappen, gecompenseerd.

De verdieping is vanuit de inkomhal bereikbaar. Langs de gemene muur geeft een trap uit op een loodrecht gemonteerd loopbruggetje. Van daaruit kijken de bewoners neer op de leefruimte beneden. Het bruggetje leidt naar de privézone van de ouders, dat zich in de lengte uitstrekt boven de garage en het salon. De slaapkamer kijkt uit op de tuin, terwijl de badkamer aan de straatkant ligt. Een dressing vormt de verbinding tussen beide zones. Het geheel kan worden geopend of afgesloten met zwartgelakte schuifpanelen in mdf die in de wand verdwijnen. Deze inrichting garandeert de ouders volledige privacy. 

Ontwerp Atelier DSH

Tekst Anne-Catherine De Bast
Foto’s Laurent Brandajs

The post In beeld: Een rijhuis vol verrassingen appeared first on Ik ga bouwen.